De Favoriete Vijf van … Temples

Voor Village FM vragen we onze helden naar vijf van hun favoriete tracks. Rens Ottink, drummer van Temples, doet zijn verhaal:

Een underrated nummer: Brett Smiley – Space Ace

“Hij heeft een beetje een geschiedenis. Alle sterren stonden de goede kant op voor hem: hij werkte met de vetste muzikanten uit die tijd, met de ex-manager van The Rolling Stones, hij zag er goed uit en had de goede attitude. Hij heeft die plaat gemaakt toen hij 19 was, in 1974, die is echt heel vet. Maar hij is uiteindelijk pas in 2003 uitgekomen, toen hij zelf al een oude man was. Ik weet niet waarom. Die hele periode van de 70s waarin glam helemaal populair was is hij dus helemaal misgelopen. In 2003 was dat natuurlijk veel minder aan de orde. Daarom vind ik het heel underrated: niet genoeg mensen hebben dit op de goede manier leren kennen. Het is heel raar. Hij is in 2016 overleden, maar heeft alleen de podia van kleine kroegjes meegemaakt.”

Het lievelingsnummer van jezelf: Temples – Atomise

“Lastig om je eigen kindjes te beoordelen. Ik zocht een beetje naar de livesferen, omdat we niet meer kunnen spelen maar wel die vibe willen houden. Live vind ik dit nummer echt heel cool om te spelen, ook als drummer zijnde: het is echt uiteenlopend qua stijlen. Hij begint heel jazzy en rustig, klein en intiem, uiteindelijk krijg je die break waar de rest erin komt. Die is best 70s hardrock, met Black Sabbath-achtige riffs. Het outro is ook weer totaal anders, die gaat helemaal los. Dat moment jammen we ook altijd helemaal uit, tot we er klaar mee zijn. Er zit geen vast einde aan. Die vrijheid vind ik superleuk.”

Het nummer dat omschrijft hoe het nu met me gaat: The Arbors – I can’t quit her 

“Dit is ook een leuke. Vorig jaar was ik met m’n vriendin rond deze periode op vakantie in Frankrijk. We zaten in de auto, hadden zo’n playlistje opstaan, en vonden we dit nummer allebei de shit. Het was echt ons vakantiezomernummer van 2019. Om die vrijheid en dat gevoel weer op te zoeken moest ik aan dit nummer denken – het herinnert me aan vorige zomer, toen we nog ongestoord overal heen konden. Als ik deze luister haal ik die sfeer weer omhoog.”

 

Het Temples-backstagenummer: Mud – Tiger Feet 

“Deze is een soort flashback naar de periode dat we nog speelden. Backstage hadden we een soort van ritueel-dingetje, een spel dat we speelden voor gigs. Dat noemden we de carrot game. Dan hadden we een beker of kopje dat we ergens in de backstage zetten, in de kleedkamer. We kregen bijna overal een schaal met wortels. Die braken we dan in stukjes en gingen we op een rijtje staan, met iedereen een hand wortels. Dan moest je proberen de wortel in dat bakje te gooien. Degene die dat als laatste lukte moest een shotje of iets dergelijks nemen. Een spelletje om in de vibe te komen.

Tom [Walmsley, bassist, red.] was altijd onze backstage-dj en draaide dan altijd dit liedje. We hadden er een dansje op dat we dan backstage deden. Je ziet hem in de clip, dat met die schouders, heen en weer. Ook om in de vibe van een optreden te komen. Weer een nostalgisch nummer!”

Hét nummer dat uit je tienerjaren: Kevin Ayers – Girl on a swing 

“De titel zegt het al: een meisje op de schommel. Het doet me denken aan m’n basisschooljaren, dat ik zelf nog een klein jochie was en naar de speeltuin ging. In films zie je het ook wel eens: zo’n meisje in een witte jurk dat schommelt in de wind. Het heeft iets van magie, en van onschuld. Je maakt je nergens druk om, je zit lekker op die schommel. En dat moet ook gewoon kunnen, ik vond dat wel passend voor deze tijd. Ik ken het liedje eigenlijk pas sinds vorig jaar ofzo, maar het doet me wel denken aan m’n jeugd. Ik krijg er flashbacks van naar m’n eigen jonge jaren.”

Nieuws

Ben jij die creatieve geest die met hamer en spijkers, boormachine, touw en kwast de Groene Ster omtovert tot het festivalterrein waarvan je altijd al hebt gedroomd?

Wat in 2012 begon als een idee om Leeuwarden een meerdaags festival te geven, groeide onder zijn artistieke leiding uit tot een vaste waarde in het Nederlandse festivallandschap. Na acht edities neemt Sjoerd Bootsma afscheid als artistiek directeur van Welcome to The Village. Hij draagt het stokje over aan Eva van Netten.