Column Jan van Tienen: Hoe ik even god van Welcome to The Village werd

Columnist Jan van Tienen loopt de hele week rond op ons festival. Vandaag zijn tweede verhaal: Hoe ik even god van Welcome to The Village werd

Op de openingsavond werd ik op betrekkelijk eenvoudige wijze eventjes god van Welcome to The Village. Dat was een uitkomst en een opluchting.

Een paar weken terug vroeg festivaldirecteur Bianca Pander of ik columns wilde schrijven tijdens WTTV. Blij zei ik ja, en ik keek uit naar een spannende nieuwe plek om te ontdekken, en te beschrijven. Columns! Over van alles! Op een festival. Toen ik aankwam merkte ik echter toch iets van zenuwen. Columns. Over echt alles. Maar wat dan precies? En wat voor rol vervul je eigenlijk precies als columnist?

Terwijl ik over het terrein liep merkte ik dat anderen al een stuk zelfverzekerder in hun rol stonden. In de rij bij binnenkomst liet een vrouw een tikkie streng weten dat zij ook in de rij stond, en dat ik voordrong. Ik mompelde excuses en schoof achter haar aan. Zij ging informatie verstrekken bij de infobalie. Op het terrein liep een zeer geaarde man rond die een ezel aan een halsband met zich meevoerde. De man, Tjerk Ridder, was met de ezel, Lodewijk, van Parijs naar Leeuwarden gelopen en had een bijpassende gebronsde huidskleur. “Ik ga optreden!”, zei hij blij en vol zelfvertrouwen. Ik knikte en nam een informatiefolder voor het project in ontvangst.

Met enige angst liep ik langs het toch wel grote dier. De man naast Tjerk, Ahmad, vertelde me dat Lodewijk beet. Ik lachte, want het was een grapje. Ahmad bleek uit Syrië te komen, en hij ging vrijwilligen op Welcome to The Village. Dat doet hij in het kader van het New Faces-project, waarbij nieuwkomers in Nederland ervaring en een netwerk kunnen opbouwen. Ahmad had ook een helder doel: hij wilde zijn werkzaamheden als webdeveloper en ontwerper voortzetten in Nederland.

We wisselden gegevens uit, ik ken best veel mensen die vormgevers zoeken soms, maar mijn twijfel was nog niet weggenomen. Ben ik een netwerker? Kan ik die man verder helpen? We zullen zien.

Terwijl ik verder liep over het festivalterrein was alles, ondanks dat het voor de eerste keer op donderdagavond al open is, al flink in bedrijf. Ik sprak mensen van de beun- en haasploeg, die waterleidingen hadden aangelegd. Ze waren tevreden dat hun taak er zo goed als op zat, ze hadden de hele week snoeihard gebikkeld en zeer lange dagen gemaakt. Ik dronk een – voor mijn gevoel onverdiend – biertje met ze mee, en keek verder.

Langs het Dorp wandelende zag ik alleen maar meer mensen die doelmatig aan de gang waren. Mensen van de TU, kunstenaars, studenten, die timmerden, zaagden aan projecten die gaan over milieuvervuiling, de aarde redden, mensen verbinden.

Helemaal aan het eind van DORP, bij het Kleine Geest-podium, keek ik uit over de rest van het terrein. Bands speelden, bezoekers vermaakten zich. Ik kom zelf uit Tholen, een dorp in Zeeland. Daar wist ik ook al niet wie ik was. Een voorstelling begon. Yuri Veerman vertelde in Big Bangs het verhaal van de geschiedenis van de mensheid. Hij beeldde een twijfelende mens uit, een brood etende mens, vertelde waar we vandaan kwamen, en waar we met onder meer onze data-obsessie naar toe gaan. Er zat veel publieksparticipatie in het stuk. Zonder al te veel te willen weggeven kan ik verklappen dat sommige mensen rijker de zaal verlieten dan ze erin kwamen. Ik hield me gedeisd, tot aan het einde, toen Yuri vroeg of iemand god wilde zijn. Ik stak mijn hand op. Ik moest een dialoog meespelen, waarin ik de rol van god op me nam. Statig, streng, las ik de dialoog voor. Toen het klaar was, voelde ik me vervuld van mijn nieuwe rol.

Ik liep langs DORP terug naar het festivalterrein. Een jongen die naast me had gezeten kwam aangelopen met twee bier. “Hoi God”, zei hij tegen me. Als god overzag ik het vriendelijke gebaar. Ik nam het in ontvangst. En ik voelde dat het goed was.

Rest me nog een paar geboden te geven:

U zult de tijd van uw leven hebben op Welcome to The Village en ook erg aardig zijn voor elkaar op het festival
U zult Yuri Veermans voorstelling Big Bangs bezoeken
U zult sigarettenpeukjes netjes in een containertje bewaren en niet zomaar op de grond gooien
U zult nadenken over de vraag of u toevallig werk heeft voor Ahmed, een ondernemende en vaardige grafische ontwerper. U kunt in contact te komen door te bidden, een mailtje naar janvantienen@gmail.com te sturen of in de DM’s te sliden.

Nieuws

Het laatste verhaal van onze huiscolumnist Jan van Tienen lees je hieronder:

Jongens, meisjes, mensen, kinderen en alles daaromheen: WAT WAS WTTV18 MOOI!