Column Jan van Tienen: Ik verlaat het festival en neem mee…

Het laatste verhaal van onze huiscolumnist Jan van Tienen lees je hieronder:

Sjoerd Bootsma, artistiek leider, noemt Welcome to The Village een blij, activistisch festival. Het is een kleine samenleving waarin we, naast een gigantisch feest bouwen bij alle toffe bands, mooi met elkaar en de omgeving omgaan. Wat kunnen we ervan leren nu we weer terugkeren naar de gewone wereld? Ik heb een paar suggesties:

Saamhorigheid maakt het feest
Bij Warhaus ontstond een spontane polonaise tijdens de toegift – een cover van Love is in the air. Toen het geluid ‘s nachts zachter moest maakten we met Peter Reen en Klup Kapsalon een groot feest bij de DJ-kar buiten. Bij de fantastische afsluiter van Joost van Bellen zong iedereen luidkeels Dolly Parton’s I Will Always Love You mee. En nou wil ik niet beweren dat we straks op kantoor ook polonaises moeten lopen, maar laten we kijken of we iets van het gevoel van samenkomen om iets mooiers voor iedereen te creëren kunnen vasthouden.

Als je je idealen volgt komen er mooie dingen uit
Tijdens Wendes grandioze concert zong ze dat we moeten dansen en doorgaan en ik geloofde haar op dat moment volledig. Eerder had zij zich uitgesproken voor een gelijkwaardigere verdeling tussen mannen en vrouwen op het podium, iets waar WTTV zelf ook naar streeft. Programmeur Eva van Netten had zich daar met de rest van het team hard voor gemaakt en vertelde dat dat streven ook tot heel gelukkige resultaten leidde. “Voor mijn gevoel hebben we nu zo’n gevarieerd en spannend programma, mede doordat je door zulk streven anders gaat kijken naar welke artiesten je boekt.” Dus volg je idealen, probeer het eens anders aan te pakken en laat je verrassen door de uitkomst.

Wees open en eerlijk
Ik stond versteld van hoe snel ik op het festival in gesprekken tot een soort eerlijke kern kwam. Misschien kwam de inspiratie van het podium. Emma Lesuis kreeg de zaal helemaal mee met haar eerlijke en ontroerende zoektocht naar het antwoord op de vraag die ze zo vaak gesteld krijgt: waar zij nou écht vandaan komt. Suriname? Of toch gewoon Leiden? In het Truth to Power Café van Jeremy Goldstein gaven uiteenlopende mensen antwoord op de vraag wie of wat macht over ze had, en wat ze daar tegen wilde zeggen. Een jongen die Rick heet kwam aan de beurt, en hij legde zijn zenuwen en twijfels zo gevoelig bloot ten overstaan van het hele publiek, dat iedereen hem vurig aanmoedigde om zijn verhaal te vertellen. “Ik wil gewoon veranderen!”, zei hij, en het applaus dat hij daarna kreeg zal hem ongetwijfeld gesterkt hebben.

Je moet graven waar je staat
WTTV werkt zo goed omdat het aanvoelt als een dorp. Maatschappelijke organisaties uit Leeuwarden, vrijwilligers uit de stad en elders uit het land, bands en kunstenaars van over de hele wereld maken het festival. Het lokale gevoel is voor Bianca Pander, algemeen festivaldirecteur, en Sjoerd een reden tot grote blijdschap en trots. Sjoerd: “Ik heb het idee dat we bijdragen aan het zelfvertrouwen van Leeuwarden. We hebben grote ambities met WTTV, en het feit dat we die steeds oprekken en het festival steeds beter maken, terwijl we samenwerken met mensen uit werkelijk alle lagen van de bevolking vind ik fantastisch. Ik heb een tijd geleden, in 2010, weleens overwogen of ik toch niet elders wilde wonen en werken, maar een kennis had een uitspraak: je moet graven waar je staat. Laat het voor je werken waar je bent, dan komt het ook goed.”

Tot slot dan antwoord van algemeen festivaldirecteur Bianca Pander op de vraag wat zij hoopt dat we van WTTV zullen meenemen: “Ik hoop dat mensen zien dat als je ertoe zet echt iedereen mee kan doen. En dat een betere wereld toch echt begint met gewoon doen, want er over lullen, daar schiet je niets mee op.” Waarvan akte.

Rest mij verder niets anders dan een foto van mezelf te tonen op dit moment. Ik had minder bier moeten drinken, minder slaaptekort moeten oplopen en meer zonnebrandcrème moeten smeren. Maar dan was het toch niet helemaal hetzelfde geweest. Iedereen van Welcome to The Village extreem hartelijk te danken dat ik hier mocht rondneuzen en stukjes schrijven, ik heb werkelijk waar de tijd van mijn leven gehad.

Nieuws

Jongens, meisjes, mensen, kinderen en alles daaromheen: WAT WAS WTTV18 MOOI!

Jan van Tienen’s derde column, die hij tijdens het festival voor ons schreef. Over misschien wel het mooiste wat er is: festivalliefde.